Sport jest traktowany rozmaicie. Osoby leniwe nie lubią się ruszać, szukają wymówek, żeby nie biegać, nie jeździć rowerem, nie ćwiczyć na siłowni, nawet spacerować im się nie chce. Innych sport nudzi, bo mają ciekawsze rozrywki.

Jednak pewna część ludzi nie może żyć bez aktywności fizycznej. Niektórzy uprawiają sport rekreacyjnie. Wśród amatorów są jednak tacy, którym rekreacja nie wystarcza. Na pewnym etapie włącza się chęć rywalizacji, stałego podnoszenia swoich możliwości. Wiąże się to z wyznaczaniem celu i dążeniem do niego. Taki trening jest o wiele bardziej efektywny, ponieważ ma się wyraźny punkt, do którego się dąży.

Sport staje się więc dla tych ludzi sensem życia, nałogiem. Trenują dla przyjemności, dobrego samopoczucia, ale tak naprawdę chcą osiągać coraz lepsze wyniki, dlatego trenują bez względu na pogodę i porę roku. Liczy się cel.

Człowiek stara się postępować profesjonalnie - dba o trening, nie zarywa nocy, kupuje odżywki albo proste witaminy (sport amatorski , ale uprawiany na pewnym poziomie jednak eksploatuje organizm, więc konieczna staje się suplementacja, by nie doszło do spadku formy).

Z biegiem czasu zauważamy, że od treningu zaczynamy ustalać porządek dnia. Tak ustalamy spotkania, żeby mieć dwie godziny lub mniej na spokojny trening. Niekiedy trzeba nagiąć plan przygotowań i odbyć trening wcześnie rano albo późnym wieczorem.

Sport kształtuje więc charakter, uczy wytrwałości oraz dobrej organizacji czasu, bardzo dyscyplinuje. Te cechy przekładają się oczywiście na życie codzienne.

dyscypliny